Ponownie wyruszyłam na spacer sama. Od dworca głównego w Redzie przeszłam się ku ulicy Ceynowy. Tam nacisnęłam po raz pierwszy migawkę aparatu. Przy ulicy nie było typowego chodnika. Drogę pokrywałaCzytaj dalejReda – moje i cudze historie zaklęte w graffiti

Miałam ambitne plany na kolejny spacer. Siedemnaście kilometrów za jednym razem, chociaż z możliwością podziału na dwie wycieczki. Brakowało mi za to towarzysza. Niezrażona tym faktem i tak pojechałam doCzytaj dalejReda – pogubiony GPS, uroczy maluch i sympatyczny finisz

Trzeci dzień z rzędu przeznaczyłam na spacer po Redzie. Tym razem wybrałam się w męskim towarzystwie. Wysiedliśmy oboje na stacji w Redzie i zeszliśmy do tunelu. Zwróciłam uwagę na ścianyCzytaj dalejReda – za trójstykiem dróg

Tym razem wysiadłam na późniejszej stacji, Reda Pieleszewo, podobnie jak koleżanka, która miała mi towarzyszyć. Dopiero na peronie zorientowałyśmy się, że właściwie dosiadała się do tego samego pociągu, którym jaCzytaj dalejReda – edukacja artystyczna na końskim szlaku

Po Wejherowie przyszedł czas na odwiedzenie Redy. Chociaż to miasto miało mniej obszarów zabudowanych niż jego poprzednik, nie było ułożone wzdłuż torów kolejowych, lecz bardziej rozwlekle, a właśnie pociągi byłyCzytaj dalejReda – od łąki do zamku

Spotkałyśmy się z koleżanką na dworcu w Wejherowie. Już z okien pociągu dostrzegłam jej idealnie dobrany strój. Jak na turystkę przystało, miała czapkę z daszkiem i lekki plecak. Ubrana byłaCzytaj dalejWejherowo – ostatni spacer, z historią w tle

Do końca zwiedzania Wejherowa pozostały mi dwa spacery. Jeden zamierzałam odbyć samotnie, uznałam bowiem, że Kalwaria Wejherowska skłoni mnie do przemyśleń. Drugi obejmował przestrzeń typowo miejską i okolice dworca głównego.Czytaj dalejWejherowo – o tym, jak poznałam człowieka w lesie

Wraz z kolegą wysiedliśmy na stacji Wejherowo Śmiechowo. Ostatni spacer skończyłam w tym samym miejscu, więc szłam „na pewniaka”. Aparat miałam w zanadrzu od pierwszych minut, co nie uszło uwagiCzytaj dalejWejherowo – okołonaukowe rozmowy, lew i niezwykły człowiek

Tym razem wybrałam się w teren z dwiema koleżankami, spotykając się z jedną z nich na peronie w Wejherowie Śmiechowie. Druga wysłała mi wiadomość, że dotrze, w rozumieniu, iż dołączyCzytaj dalejWejherowo – co sześć nóg, to nie dwie